Goyo's essentie schittert in Pantera, een portret van zijn identiteit in de muziek.

Als we een betekenis aan het woord 'essentie' zouden moeten geven, zou dat ongetwijfeld Goyo zijn. De Colombiaanse kunstenares heeft zich gevestigd als een allesomvattende stem die door de jaren heen de geluiden van de Pacific, Afro-Colombiaanse muziek en hiphop heeft verdedigd en geprojecteerd. Te midden van een industrie die gekenmerkt wordt door het vluchtige en oppervlakkige, bevestigt ze dat het vermogen van een kunstenaar om betekenis over te brengen via kunst, waardevol is.
Met dat uitgangspunt presenteert ze "Pantera", een album dat culturen, genres en samenwerkingen samenbrengt om een uniek aanbod tot leven te brengen. "Ik was op zoek naar vele geluiden; ik reisde naar verschillende landen op zoek naar dit geluid", zegt Goyo. Van Londen tot San Andrés, en van de Stille Oceaan tot New York, de zangeres volgde een creatief pad dat haar in contact bracht met belangrijke mensen, maar ook haar band met de plek waar ze opgroeide, bevestigde.
Een voorbeeld van deze zoektocht is "Hablan de Mí", een nummer dat de empowerment van vrouwen in de muziekindustrie weerspiegelt. Daar verkent Goyo, samen met de Dominicaanse rapper J Noa, een versie van rap en hiphop gecombineerd met alabaos, begrafenisliederen uit Chocó die deel uitmaken van Afro-Colombiaanse rituelen in de Stille Oceaan. "Ik ben ook Afro; de Afro leeft al heel lang in mij", zegt ze trots.
Het album bevat samenwerkingen die haar diversiteit benadrukken, zoals "Saltas por mí" met Luister La Voz, "Volver a Verte" met Zaider en "En Tu Marea" met Greeicy. Elk nummer heeft een verhaal, een ervaring of een anekdote die het uniek maakt. In Miami, waar ze momenteel woont, nam Goyo deel aan een kamp met producers die ze bewondert, waaronder haar broer, met wie ze Afrobeat ontdekte, wat haar uiteindelijk naar Londen leidde. "Ze zijn daar erg gastvrij tegenover Nigerianen. Het was erg leuk omdat ik die Afrikaanse roots ontdekte en op de een of andere manier mijn Colombiaanse roots overbracht," herinnert ze zich.

Goyo vertelt over zijn album 'Pantera'. Foto: Met dank aan.
Tijdens dit proces ontstonden ook onverwachte ontmoetingen, zoals zijn samenwerking met Pras, een Amerikaanse rapper, acteur en producer. "Zo heb ik in Londen een nummer gemaakt met de titel 'Kerowe', met verschillende producers die ik enorm bewonder en die ik op sociale media volgde. Toen nodigde Pras me uit om met hem samen te werken, en toen ik hem het nummer liet horen, sloot hij zich bij het nummer aan," zegt hij.
Op het album vinden genres zoals amapiano – afkomstig uit Zuid-Afrika en een mix van deephouse, jazz en kwaito – hun plek in nummers als "Que se parche", met DFZM, een jonge rapper uit Buenaventura. Hoewel het creatieve proces vol ontdekkingen en samenwerkingen zat, waren er ook stiltes en blokkades. "Het overkomt alle artiesten, en ik denk dat het heel noodzakelijk is. Als het ons niet zou overkomen, zouden we onszelf niet pushen. Het is een sleutelmoment voor elke artiest", erkent Goyo, die tools zoals literatuur benadrukt en "El camino del artista" noemt als een van zijn hulpmiddelen bij het herontdekken van inspiratie.
"Het overkomt alle kunstenaars, en ik denk dat het heel noodzakelijk is. Als het ons niet zou overkomen, zouden we onszelf niet pushen. Het is een sleutelmoment voor elke kunstenaar."

Goyo met Zaider. Foto: Met dank aan.
Naast haar muziek wordt haar discours beïnvloed door wie ze is: een vrouw, een moeder, Afro-Amerikaans en Colombiaans. Dit vormt de basis die haar werk drijft en haar altijd verbindt met hiphop, het genre dat ze als haar thuis beschouwt. En natuurlijk is de titel van het album geen toeval.
"Panter, omdat de natuur heel belangrijk voor me is. Ik vind het geweldig om in Chocó geboren te zijn, een jungle vol kleuren, kennis en dieren. Maar de panter trekt ook mijn aandacht vanwege de Black Panther Party , een organisatie die zich inzet voor de rechten van Afro-Amerikanen in de Verenigde Staten, en ook vanwege Wakanda, omdat ik fan ben van superhelden en strips. Toen Wakanda uitkwam, zei ik: hier kom ik vandaan," bekent hij.
'Pantera' is uiteindelijk een portret van Goyo's essentie: een reis langs wortels, klanken en herinneringen die aantoont dat kunst niet vluchtig is, maar juist authenticiteit.
eltiempo